دلتنگي هاي آدمي را باد ترانه اي مي خواند

روياهايش را آسمان پر ستاره ناديده مي گيرد

و هر دانه برفي به اشكي نريخته مي ماند

سكوت سرشار از سخنان ناگفته است و شگفتي هاي بر زبان نيامده

در اين سكوت حقيقت ما نهفته است

حقيقت تو و من

از بخت ياري ماست شايد كه آنچه مي خواهيم يا بدست نمي آيد

يا از دست مي گريزد

بسياري وقت ها با هم از غم و شادي خويش سخن ساز مي كنيم

اما در همه چيزي راز نيست

گاه به سخن گفتن از زخم ها نيازي نيست

سكوت ملال ها از راز ما سخن تواند گفت